Bracia Coen

Filmy braci Coen!

Ależ fajna paczka z filmami ostatnio wylądowała na torrentowni, z której targam dobra różne… Ano, pozbierane do kupy filmy, w których łapy maczali bracia Coen, jak tytuł wpisu sugeruje. Sto giga dobra, plus jeszcze parę na inne pierdółki. W większości zapewne już dzisiejsze wrzutki widzieliście ale ja na ten przykład z miejsca połowę wrzucam do swoich klasyk a drugą z chęcią raz jeszcze obejrzę.

W telegraficznym skrócie spis łakoci na ten weekend: A Serious Man, Barton Fink (yyyes!), Blood Simple, Burn After Reading (kto nie wdział – bardzo warto), Cloudy with a Chance of Meatballs 2 (obraz dobry, dubbing polski wzięty z kinówki, całość strawna acz to nie bezpośredni ripp z br, co niestety słychać), Crimewave, Fargo, Gambit, Hobo With a Shotgun (ponoć fajny, krwawy flick na Rutgera Hauera i pompkę :)), Intolerable Cruelty, Miller’s Crossing, No Country for Old Men, O Brother, Where Art Thou?, Raising Arizona, The Hudsucker Proxy, The Ladykillers, The Man Who Wasn’t Here, True Grit.

Wszystko oczywiście w 720p. Napisy – gdzie tylko udało mi się je dopaść – dopadnięte. Jeszcze będę szperał i ewentualnie synchronizował, co tam w necie znajdę.

Na dokładkę dwa tutoriale dla miłośników programu do 3D – Modo. Muszę sobie ten soft mocno odkurzyć a przy okazji polecam, bo jest fajny, prosty i w sumie niezbyt drogi.

Bracia Coen

Bracia Coen

Bracia Coen

Joel i Ethan Coen (znani także jako Bracia Coen) – amerykańscy filmowcy, scenarzyści, reżyserzy i producenci. Laureaci czterech Oscarów. Debiutowali w 1984 filmem Śmiertelnie proste, następnie zrealizowali szaloną komedię Arizona Junior (1987) oraz stylowy czarny kryminał Ścieżka strachu (1990). Kolejny ich film, czarna komedia Barton Fink w 1991 otrzymał Złotą Palmę na festiwalu filmowym w Cannes. Bohaterem filmu (w roli tytułowej John Turturro) jest utalentowany dramaturg, który przybywa do Hollywood, zamieszkuje w podejrzanym hotelu i zostaje autorem scenariuszy w jednej z wytwórni filmowych. Barton Fink, będący satyrą na przemysł filmowy, składa się z ciągu groteskowych, czasem makabrycznych, scen i przytłacza gęstą atmosferą.

Kolejnym nagradzanym filmem Coenów było Fargo z 1996. Opowiadają w nich historię nieudanego porwania dla okupu i ciężarnej policjantki z małego miasteczka, prowadzącej śledztwo w tej sprawie. Grająca policjantkę McDormand zdobyła Oscara dla aktorki w roli głównej, a bracia odebrali statuetkę za scenariusz.

Po wielkim sukcesie Fargo bracia wracają do eksperymentów z tradycyjnymi filmowymi formami. Powstają: postmodernistyczna komedia Big Lebowski (1998), mający cechy musicalu komediodramat Bracie, gdzie jesteś? (rozgrywajacy się na amerykańskim Południu w czasach wielkiego kryzysu i fabularnie nawiązujący do Odysei) oraz czarno-biały Człowiek, którego nie było (The Man Who Wasn’t There).
Filmami Okrucieństwo nie do przyjęcia oraz Ladykillers bracia zbliżają się do komercyjnych rejonów kina. Pierwszy jest komedią romantyczną z Catherine Zeta-Jones i George’em Clooneyem, a drugi remake’em angielskiego filmu Jak zabić starszą panią?.

Ich największym sukcesem jest film To nie jest kraj dla starych ludzi z 2007 r., który nagrodzono aż czterema Oscarami. Trzy z nich otrzymali bracia Coen: za scenariusz adaptowany (na podstawie powieści Cormaca McCarthy’ego), reżyserię oraz jako współproducenci najlepszego filmu roku. Czwarta statuetka trafiła do Javiera Bardema za najlepszą rolę drugoplanową.

ciocia Wikipedia

, ,

Brak komentarzy.

Dodaj komentarz

Napędzane przez WordPress. Zaprojektowane przez WooThemes